Onlangs vertelde een zusje van me dat ze zo baalde. Haar man had haar favoriete wollen trui in de droogtrommel gedaan. Op het heetste programma. Hij kwam eruit als een kleutertruitje.
Ik vertelde haar toen dit korte verhaaltje:
Ik miste op een haar na mijn trein.
Dat is balen.
Nee hoor, ik had een boek bij me en wachtte op de volgende trein.
Dat is fijn.
Nou nee, want die trein bleek uit te vallen.
Dat is balen.
Ach nee, overmacht. Ik ging lekker koffie halen.
Dat is fijn.
Nou nee, want een man stootte me aan en de koffie ging over mijn witte blouse.
Dat is balen.
Nee hoor, want het was een woest aantrekkelijke man en ik kreeg nieuwe koffie van hem.
Dat is fijn.
Nou nee, want ik vond hem heel erg leuk maar hij woonde helemaal boven Groningen.
Dat is balen.
Nee hoor, want hij bleek zeven kinderen te hebben.
Mijn zusje moest er hard om lachen en begreep de boodschap meteen.
“Ik ga een fijne, nieuwe trui kopen en stuur mijn lief een Tikkie,” zei ze.
Heb je een vraag of een onderwerp waar je graag meer over wilt lezen? Laat het hieronder weten. Wil je niets missen, schrijf je dan in voor mijn maandelijkse Luchtpost, dan deel ik mijn nieuwste inzichten met je.
