Wat als het leven zélf intelligenter is dan je denkt?

Ik wil je vandaag uitnodigen om stil te staan bij het iets waar je waarschijnlijk nog nooit zo over hebt nagedacht,  maar wat je misschien wel een wonder kunt noemen.  Het feit dat je ademhaling doorgaat terwijl je slaapt.

Je ligt in bed. Je bewustzijn zweeft ergens rond in de kosmos. En toch blijft je lichaam ademhalen. Adem in, adem uit. Je hoeft er niet over na te denken. Je hoeft er niets voor te doen. Je vertrouwt gewoon dat je lichaam ’s nachts weet wat het moet doen.

Het gaat natuurlijk niet alleen om je ademhaling. Zowel ’s nachts als overdag gebeuren er duizenden processen in je lichaam die jou in leven houden, zonder dat je je ermee hoeft bezig te houden. Je hartslag. Je spijsvertering. Je bloeddruk. Het gaat allemaal vanzelf. Daar vertrouw je op. Jij kunt je bezig houden met andere, leukere dingen. Zoals koffie drinken met iemand die je lief is.

We leven in een intelligent Veld.

Laat dit eens goed tot je doordringen. Er is blijkbaar een intelligentie aan het werk dat precies weet wat er nodig is om jou in leven te houden. Ze heelt iedere snee in je vinger. Ieder bot dat je ooit brak. En deze intelligentie doet méér dan alleen je lichaam draaiende houden. Ze is veel groter dan dat.

Als er een intelligentie is die je lichaam moeiteloos laat functioneren, waarom zou diezelfde intelligentie dan plots ophouden zodra het over je leven gaat?

De kwantumfysica laat zien wat mystici al eeuwenlang beschrijven: dat we leven in een Veld vol informatie, waarin alles met elkaar verbonden is. Onze fysieke werkelijkheid staat niet op zichzelf, maar is verweven met een veel grotere, onzichtbare werkelijkheid die we pas langzaam beginnen te begrijpen.

Dit Veld heeft door de jaren heen verschillende namen gekregen. Het kwantumveld. Het energetisch veld. Het universum. Mystici spreken over de Indra’s web, bron of goddelijke intelligentie.

Ik noem het graag het Intelligentieveld. Of gewoon: het Veld.

Intelligentie bestaat ook zonder hersenen.

In zijn fascinerende boek Intelligentie in de natuur laat Romain Goorman zien dat ook dieren zonder hersenen, intelligent gedrag vertonen. Denk aan zalmen die na jaren in de onmetelijke oceaan feilloos terugkeren naar de kust van Alaska en, uit duizenden riviermondingen, precies die ene kiezen waar ze ooit als jonge zalm uit vertrokken. Of wat te denken van de slijmzwam. Een sponsachtige gele massa, die in een doolhof razendsnel de kortste weg naar voedsel weet te vinden. En wist je dat inktvissen zich soms al binnen een minuut kunnen bevrijden uit een glazen pot met schroefdeksel?

Alles in de natuur lijkt in contact te staan met dit kosmisch Veld vol intelligentie dat het leven ondersteunt.

Het lijkt erop dat de intelligentie van ons eigen lichaam wordt aangestuurd door een onzichtbare intelligentie die overal om ons heen aanwezig is.

Achter de schermen draait een intelligent programma.

Ik ben erg gefascineerd door dit Intelligentieveld. Het is niet iets dat buiten ons staat, maar het is onderdeel van onze essentie. Ik zie het als een aspect van ons hogere Zelf, Het alwetende deel van ons bewustzijn.

Je kunt het zien als een veld vol kennis, wijsheid en informatie waar we allemaal toegang toe hebben. We kunnen die toegang niet afdwingen met onze hersenen. Harder nadenken helpt niet. Dat doen zalmen en slijmzwammen ook niet.

Pas als we onze rationele denken tot rust laten komen en ons vertrouwen openen, kan deze informatie als vanzelf naar ons toekomen.

Wanneer je je denken tot rust brengt, verschuift er méér dan alleen je perspectief. Je zenuwstelsel ontspant. Je lichaam komt uit de overlevingsstand. En precies in die staat van rust verruimt je bewustzijn zich. Je frequentie verandert. Biologisch en energetisch tegelijk. Vanuit ontspanning krijg je toegang tot meer informatie, meer helderheid en uiteindelijk ook meer creatiekracht.

Inderdaad, het lijkt sterk op intuïtie. Je kent dit uit eigen ervaring. Je peinst je overdag suf over de naam van een oud-collega en pas ’s avonds laat schiet haar naam je ineens te binnen. Of je bent uren bezig met het zoeken naar een oplossing en precies op het moment dat je het opgeeft en naar het toilet gaat, komt het briljante inzicht.

Zogenaamd vanuit het niets. Maar het komt niet uit het niets. Het komt uit het Veld waarmee je altijd in verbinding staat.

Alles werkt in je voordeel, ook als het wringt en schuurt.

We leven in een Veld vol intelligentie. Je mag het ook het universum noemen. Een Veld dat niet willekeurig is, maar intelligent. En dat het leven ondersteunt.

Wat zou er gebeuren als je daar eens wat méér op zou vertrouwen? Je vertrouwt er ook op dat je ademhaling ’s nachts gewoon doorgaat. Zou je ook kunnen leren vertrouwen dat wat je in je leven meemaakt niet willekeurig is? Dat het je niet altijd geeft wat je graag zou willen, maar je wel helpt om te groeien?

In 2011 kwam ik in een burn-out terecht. Mijn wereld stortte in. Ik was wanhopig. Ik wilde absoluut niet terug naar dat bedrijf, maar had geen idee hoe ik een inkomen moest verdienen. Ik maakte me grote zorgen. Het voelde uitzichtloos.

Vertrouwen is iets anders dan begrijpen.

Gaandeweg veranderde mijn perspectief. Ik leerde mijn gedachten te richten op alles wat nog wél goed ging in mijn leven. Ik volgde een opleiding en besloot uiteindelijk een eigen bedrijf te beginnen. In plaats van iedere werkdag om 6.00 uur op te staan en drie uur per dag te reizen, werkte ik voortaan vanuit huis. Ik ontdekte talenten waarvan ik niet wist dat ik ze had. Ik werkte met veel méér plezier en vrijheid dan ik ooit in het bedrijfsleven had ervaren. Achteraf bleek mijn burn-out het beste te zijn dat me had kunnen overkomen.

Het was geen makkelijke periode maar ik ben nog steeds dankbaar voor deze ervaring. Het veranderde mijn kijk op het leven voorgoed. Ik begon te voelen dat ik in een universum woon dat ik kan vertrouwen. Dat ik leef in een universum, of Veld, dat met me samenwerkt. Ook al lijkt het soms even van niet.

Er is een intelligentie voor je aan het werk die nooit slaapt. Die je niet vergeet. En die je kunt vertrouwen.

Als je perspectief zich verruimt verschuift er iets.

Wat is goed? Wat is slecht?

Ik ga er inmiddels vanuit dat alles wat me overkomt uiteindelijk ten gunste van mij is. Ook al lijkt het in eerste instantie anders.

Ik omschrijf dit graag als volgt: “Het moment dat ik vrede sluit met wat er nu is en de uitkomst loslaat, is het moment waarop het kwantumveld echt voor mij aan het werk kan.”

Dat vraagt niet om bewijs. Het vraagt om vertrouwen in een intelligentie dat groter is dan het zichtbare. En ja, soms vraagt het ook om geduld.

Mijn burn-out zie ik nu als een interventie van het Veld. Een ingrijpend keerpunt dat me een enorme groeispurt heeft gegeven. In zelfvertrouwen. In talenten die ik ontdekte. In liefde voor mezelf. En geloof me: die stap had ik zelf nooit aangedurfd.

Het Veld weet soms veel beter dan ik wat ik nodig heb.

Het Veld vol intelligentie staat achter je.

Kijk eens terug op jouw leven. Waar werd je geholpen door iets wat je niet goed kunt benoemen, maar waarvan je achteraf voelt: ik stond er niet alleen voor? Ik werd geholpen. Houd dit gevoel vast, ook als je het niet begrijpt. Dát is wat vertrouwen is.

Ik heb besloten niet langer te willen weten of iets goed of slecht is. Geluk of pech. Succes of falen. Ik kijk met andere ogen naar mijn leven dan vroeger.

Ik ga er vanuit dat alles uiteindelijk goed uitpakt voor mij en ben dankbaar voor elke ervaring.

Heb je een vraag of een onderwerp waar je graag meer over wilt lezen? Laat het hieronder weten. Wil je niets missen, schrijf je dan in voor mijn maandelijkse Luchtpost, dan deel ik mijn nieuwste inzichten met je.