Wat wisten de oude mystici dat wij zijn vergeten?

Van sjamanen en oude natuurvolken tot kwantumfysici en kunstenaars: steeds opnieuw klinkt hetzelfde verhaal. Onze werkelijkheid is groter, vloeibaarder, intelligenter en wonderlijker dan we ooit hebben geleerd. En jij bent daar meer mee verbonden dan je denkt.

Wat mij mateloos fascineert, is het Veld. Dat mysterieuze, onzichtbare iets waar grote kunstenaars, wetenschappers en genieën uit lijken te putten wanneer ze zeggen: “Ik heb dit niet bedacht, het kwam door mij heen.”

Zelf noem ik het graag het Intelligentieveld, omdat het voor mij precies dát uitdrukt: een onzichtbare intelligentie die door alles heen lijkt te werken. Het lijkt niet alleen creativiteit te dragen, maar ook leven zelf. Het is de intelligentie waardoor uit een amandel geen eik groeit, maar een amandelboom. Waardoor een snee in je vinger vanzelf heelt. En waardoor een slijmzwam zonder hersenen toch de kortste route door een doolhof weet te vinden.

In dit artikel wil ik een diepe duik maken in dat Veld. Wat is het en hoe krijgen we hier toegang toe?

Allereerst; het Veld heeft vele namen.

Wat mystieke tradities en moderne kwantumfysica met elkaar gemeen hebben is dat ze allebei zeggen dat wat ze ons willen uitleggen eigenlijk niet in woorden te vatten is. Alsof je iemand die nog nooit een fiets heeft gezien moet uitleggen hoe hij moet fietsen. Onze taal en ons denken schiet te kort, het lijkt niet geschikt om het mysterie van het leven uit te leggen.

Waarschijnlijk is dit de reden dat er zoveel benamingen zijn voor wat we kortweg het Veld kunnen noemen.

Uit het Oosten komen namen als Akasha, Prana en Tao. In de middeleeuwse alchemie sprak men van ether. Carl Jung had het over het collectief onbewuste en Rupert Sheldrake over het morfische veld.

Uit de moderne wetenschap komen namen als het kwantumveld, het nulpuntveld, het non-lokale veld, zero-point field, en het bio-energetisch veld.

Andere veelgebruikte benamingen zijn tegenwoordig ook het universum, de Bron, de Matrix, het Informatieveld, het veld van oneindige mogelijkheden of Goddelijke intelligentie. En dit zijn ze nog niet eens allemaal!

Mensen die ver van elkaar afstonden, uit alle tijden, alle culturen en alle talen, beschreven allemaal hetzelfde fenomeen: er bestaat méér dan de wereld die wij met onze zintuigen waarnemen.

Is het niet hoog tijd ons dit af te vragen: wat wisten zij wat wij vergeten zijn?

Waarom mystieke tradities het altijd al wisten.

Mystici, sjamanen, wijzen en oude natuurvolken hebben altijd geweten dat er een andere werkelijkheid bestond naast de werkelijkheid die we met onze zintuigen kunnen waarnemen. Hoe wisten ze dit? Omdat ze het konden ervaren via meditatie, rituelen, gebed of diepe stilte.

De mens stond toen niet buiten de natuur, maar maakte er onlosmakelijk deel van uit. Ze leefden veel minder vanuit hun hoofd, meer vanuit hun gevoel en intuïtie. Ze stonden nog open voor het mysterie van het leven zelf. Nieuwe blaadjes aan de bomen, de geboorte van een kind, de sterrenhemel boven hun hoofd: alles werd gezien als onderdeel van een groot mysterie.

Zij zagen de wereld niet als een verzameling losse dingen, maar als een levend geheel. Alles had betekenis. Alles was bezield. Alles stond met alles in verbinding.

Totdat twee natuurkundigen daar een forse streep doorheen zetten.

Hoe we het contact met het Veld kwijtraakten.

Vanaf de zeventiende eeuw gingen denkers als René Descartes en Isaac Newton de wereld op een heel andere manier bekijken. Descartes maakte een scherpe scheiding tussen geest en materie en de materialistische benadering kreeg de overhand.  Newton beschreef het universum als een groot mechanisch systeem met allemaal afzonderlijke objecten waarin alles voorspelbaar en meetbaar was. Ook de mens was zo’n afzonderlijk object, losstaand van de wereld om hem heen.

Het denken kreeg de overhand. Gevoel en ervaring werd aan de kant gezet. Mystieke kennis werd gezien als bijgeloof.

Het was revolutionair en heeft ons natuurlijk veel gebracht. Zonder dit denken hadden we geen vliegtuigen, MRI-scans en espressoapparaten gehad. Maar door het verstand en -meten is weten- op de eerste plaats te zetten is er ook iets essentieels en kostbaars verloren gegaan.

Gelukkig kwamen toen de kwantumfysici om de hoek kijken.

Hoe de kwantumfysica het mysterie terugbracht.

Aan het begin van de twintigste eeuw doken natuurkundigen dieper de materie in dan ooit tevoren. Ze wilden weten waaruit de werkelijkheid op het allerkleinste niveau bestaat. En wat ontdekten ze? Niet de voorspelbare, mechanische wereld die Newton had beschreven. Integendeel. Ze ontdekten een werkelijkheid die zich niet netjes liet vastpinnen.

Op het kleinste niveau bleek materie helemaal niet zo vast en zelfstandig te zijn. Er bleek zelfs maar heel weinig materie te bestaan! De materie van het hele universum bleek te passen in een golfballetje en de materie van alle mensen op aarde in één rijstkorrel!

Wat wij vaste materie noemen, blijkt op het diepste niveau energie in beweging te zijn. Ons lichaam en alles om ons heen lijken stevig en afgebakend, maar op atomair niveau bestaat alles uit energie, trilling en informatie die voortdurend in elkaar overvloeien. Je bent geen losstaand lichaam in een lege ruimte. Je bent een energetisch wezen in een energetisch veld dat met alles in de kosmos is verbonden.

De werkelijkheid blijkt veel vloeibaarder, levendiger, intelligenter en mysterieuzer dan we hebben geleerd.

We zijn dus, na een omweg van zo’n driehonderd jaar, terug bij de mystici. De mysticus zei: “alles is één.” De kwantumwetenschapper zegt: “alles is energie.” Ze gebruiken een andere taal, maar wijzen opvallend vaak in dezelfde richting.

Door het Veld zijn we met elkaar en alles verbonden.

Je hebt vast wel eens tijdens een herfstwandeling een groot spinnenweb gezien. Als er in een klein hoekje van dat web een vliegje terechtkomt dan wiebelt dat hele grote web mee. Je zou de kosmos kunnen zien als een oneindig groot drie-dimensionaal spinnenweb. Als er ergens in een hoekje van de kosmos iets gebeurt, dan ‘wiebelt’ de hele kosmos mee. Dit is de consequentie van het feit dat we door het energetische Veld allemaal met elkaar verbonden zijn.

Honderden experimenten wereldwijd hebben aangetoond dat we met elkaar verbonden zijn. Het DNA experiment is hier een mooi voorbeeld van.

Een fascinerend experiment van het HeartMath Institute in Californië toonde aan dat menselijk DNA in een reageerbuis reageerde op de emotionele staat van de donor. Riep een donor gevoelens van liefde en dankbaarheid op, dan rolde zijn DNA uit en ontspande. Bij angst en stress trok het samen. Zelfs wanneer die donor zich op kilometers afstand bevond van zijn buisje met DNA.

Onze innerlijke staat van zijn heeft invloed op de wereld om ons heen.

Het is belangrijk om je te realiseren dat je niet alleen omringt wordt door het Veld, maar er zelf ook deel van uitmaakt.

Ook jouw innerlijke wereld, je gedachten en emoties en hoe je je voelt, hebben invloed op de wereld om je heen.

Een bekende en veelbesproken studie die aantoont dat ons innerlijk Veld invloed heeft op de buitenwereld werd uitgevoerd in 1993. Onderzoekers van transcendente meditatie ontdekten dat wanneer een kleine groep mensen van een stad samen mediteert, de criminaliteit in die stad meetbaar daalt. In Washington D.C. kwamen meer dan vierduizend mediteerders samen gedurende acht weken. De geweldscriminaliteit daalde met 23 procent.

Deze studies werden ook gedaan in andere steden waaronder Jeruzalem. Op dagen dat er grote groepen mediteerden daalde het geweld in de regio meetbaar. Op dagen dat de groep kleiner was, steeg het weer.

Het Veld weet meer dan wij.

Het goede nieuws is dat het Veld niet iets is wat je hoeft te begrijpen om er gebruik van te maken. Een amandel begrijpt niet hoe fotosynthese werkt. Een slijmzwam heeft niet eens hersenen, toch vindt hij de uitgang van een doolhof en jij begrijpt niet hoe een snee in je vinger heelt. En toch gebeurt het allemaal, feilloos.

De intelligentie van het Veld stroomt door jou heen. Jij bent er niet van gescheiden. Je bent er onderdeel van.

De vraag is dus niet of het Veld intelligent is. De echte vraag is of jij bereid bent daar op te vertrouwen. Of je bereid bent te luisteren naar iets wat groter is dan de gedachten in je hoofd. Dát is wat grote kunstenaars, uitvinders en genieën door alle eeuwen heen steeds weer zeggen: “Ik deed het niet helemaal zelf. Het kwam als vanzelf door mij heen.”

Ze ontvingen allemaal informatie uit iets wat groter was dan zijzelf. Ze hadden toegang tot iets wat hun eigen denkvermogen ver oversteeg. Dat iets is het Veld. Altijd op zoek naar groei, naar ontplooiing, naar creativiteit in een vorm die bij jou past.

Het Veld communiceert ook met jou.

Het Veld communiceert voortdurend met je. Niet alleen met Mozart, Einstein, Picasso of Tesla. Ook met jou. Alleen spreekt het meestal niet in keurige volzinnen en helaas ook niet in helder Nederlands. Het fluistert via ingevingen, herhalende signalen, toevallige ontmoetingen en innerlijk weten.

Wil je die taal beter leren verstaan? Dan is mijn gratis document De zeven manieren waarop het universum met je communiceert een mooi begin.

De grote paradox is dat de intelligentie van het Veld vooral naar door je heen kan stromen op het moment dat je hoofd even stil is. Hoe je dat concreet doet, hoe je leert ontspannen, vertrouwen en je gedachten even op vakantie stuurt, daar zal ik het in een volgend artikel over hebben.

Heb je een vraag of een onderwerp waar je graag meer over wilt lezen? Laat het hieronder weten. Wil je niets missen, schrijf je dan in voor mijn maandelijkse Luchtpost, dan deel ik mijn nieuwste inzichten met je.

Facebook
LinkedIn

Misschien vind je dit ook interessant

Deel je gedachten:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hé, wacht even!

Wat als het universum
de hele tijd met je praat
en jij denkt maar steeds
toeval… toeval… toeval.
Ontdek wat er echt gaande is.